مدرسهی فرزندمان طراحی شده برای جهانی که دیگر وجود ندارد.
مدرسهای که امروز میشناسیم، میراث قرن نوزدهم است: زنگهای منظم، صفهای رو به تخته، برنامه یکسان برای همه. آن مدرسه برای جهانی ساخته شد که دیگر وجود ندارد — اما هنوز هر صبح، درهایش را باز میکند.
در این میان، معلم زیر بارِ کار تکراری خم شده است و دانشآموز، در شلوغی کلاس، دیده نمیشود.




